Rozdział X " Mario, masz się opiekować moją dziewczyną ! "

Jak zawsze wybrałam się na trening chłopaków. Cieszyłam się na spotkanie z nimi a najbardziej że zobaczę Marco. Gdy weszłam na stadion wszyscy rozmawiali z trenerem, a raczej to on mówił a reszta słuchała. Poczekałam chwilę i przywitałam się z nimi gdy trener skończył. Zaskoczył mnie brak Mario, więc zapytałam gdzie jest i czy coś się stało. Lewy mi powiedział, że chłopak naciągnął mięsień i pauzuje w treningach, ale że ma się i tak pojawić. Po kilku minutach poczułam że ktoś mnie przytula. To Mario. Widziałam że jest smutny. Dla niego każda przerwa w treningu to męka. Jeszcze bardziej smucił go fakt, że nie pojedzie na zgrupowanie do Norymbergi, gdzie BVB rozegra mecz towarzyski przed rozpoczęciem sezonu. Ale nie tylko on nie mógł pojechać, bo ja niestety też musiałam zostać w Dortmundzie. Miało się odbyć jakieś ważne spotkanie z sponsorami i ja miałam przedstawić kilka spraw. Bałam się bo nia miałam o tym zielonego pojęcia, ale dyrektor bardzo mnie prosił więc się zgodziłam. Całe szczęscie, że miałam wszystko przygotowane. Po treningu się pożegnaliśmy a reszta pojechała się pakować, bo już kolejnego dnia mieli wyjeżdżać.
 ___________

Przyjechałam z Robertem na parking skąd chłopcy mieli odjeżdzać bo chciałam sie z nimi pożegnać. Gdy wysiadłam z taksówki zobaczyłam mojego chłopaka stojącego w towarzystwie Mario obok autobusu którym mieli jechać. Od razu do nich podbiegłam.
- Hej skarbie- przywitał mnie Marco i czule pocałował
- Może wystarczy tych czułości? Nie jesteście tu sami- odezwał się Mario, który nie był w humorze
- Cześć Mario- przytuliłam go mocno na pocieszenie. Poczatkowo był obojętny, ale w końcu się przełamał i odwzajemnił uścisk- Nie smuć się tak. To tylko jeden mecz, w dodatku towarzyski- zaczęłam
- Nie no, nie smuce się. Wszyscy zobaczą że jak mnie nie ma to druzyna sobie nie radzi- żartował
- Bo wpadniesz w samo zachwyt. Nie myśl sobie że nie jesteś do zastąpienia- drwił Marco, ale oczywiście wiedział że Mario się nie obrazi. Wygłupialismy się jeszcze chwilę, ale druzyna musiała odjeżdzac.
- Będę teśknił.Bardzo- blondyn mocno mnie przytulił
- Ja też będę tęsknic.- odparłam. Chłopaki kierowali się w stronę autobusu, gdy Marco krzyknął :Mario, masz sie opiekować moja dziewczyna!- wszyscy zaczęliśmy się śmiac. Pomachałam mu na pożegnanie.

- Skoro mam się tobą opiekować to może na te kilka dni wprowadzisz się do mnie. Będę cię miał na oku- zaproponował brunet
- Dzięki, jesteś kochany ale nie wydaje mi się aby to był dobry pomysl- odpowiedzialm przypominając sobie co się ostatnio miedzy nami wydarzyło
- Może masz rację. Ale będziesz dzwonić kilka razy dziennie, a ja będę do ciebie wpadał żeby sparwdzić czy wszystko ok!- powiedział stanowczo
- Dobrze, dobrze.- przytuliłam go mocno- A mógłbyś mnie odwieźć do domu, bo jestem trochę zmęczona?
- Jasne- i udalismy się w kierunku jego samochodu

Wróciłam do mieszkania. Było takie puste. Szkoda że nie ma Ani, stwierdziłam. Wzięłam prysznic i położyłam się spać, ale wczesniej napisałam sms'a do Mario że u mnie wszystko w porządku i żeby się nie martwił.

____________________

 Tak dobrze mi się spało, ale jak zwykle ktoś musiał mnie obudzic dobijajac się do drzwi. Poszłam otworzyć. Ukazała mi sie postać Mario, który wyglądał jakby sie cieszył że mnie obudził. 
- Mario, ja wiem że ty się o mnie martwisz i czujesz się za mnie odpowiedzialny, ale czy ciebie juz całkiem popieprzyło że budzisz mnie o godzinie 8.00 !!!!!- krzyczałam
- Też cię kocham. Skarbie a czy ty czasem nie masz dzisiaj o 9.00 jakiegoś ważnego spotkania?- powiedzial i wszedł do mieszkania. Na śmierć zapomnialam.
- Szlak, nie wyrobie się- wołałam po całym mieszkaniu. Mam szczęście ze Mario tu jest. Myśli za nas oboje. Pobiegłam do pokoju aby się ubrać. Mario zawiózł mnie na miejsce i czekał na mnie. Spotkanie trwało około godziny, i jak się okazało byłam tam zbędna. Nie pamietam kiedy się tak wynudziłam. Póxniej poszlismy razem na lunch. Odwiózł mnie do domu i umowiliśmy sie wieczorem na spacer i kino. O 17.00 czekałam pod jego blokiem. Poszliśmy na spacer do parku.Chwilę siedzieliśmy na ławce rozmawiając.
- I jak wam się układa- zaczął Mario
- Jest w porządku. Jestem szczesliwa z nim- powiedziałam uśmiechając się- A jak u ciebie? Poznałeś kogoś?
- To fajnie że jesteście szczęsliwi. Nie, nikogo nie poznałem i nie zamierzam poznawać.
- Ej, no ale dlaczego? Zamierzasz ciągle być sam?
- Nie o to chodzi.
- To o co ?- dociekalam bo miałam nadzieję że mi się zwierzy z tego co go męczy
- Jest pewna dziewczyna, ale nie osiągalna dla mnie
- To trzeba mówic od razu że jest ktoś. Jaka ona jest i czemu twierdzisz że nie osiągalna?
- Jaka jest? Ładna, zgrabna, inteligentna, z poczuciem humoru i wogóle jest fantastyczna
- To w czym problem?
- W tym ze jest juz zajęta. Chodźmy lepiej do kina bo za chwile zaczyna sie film- powiedział ze smutkiem w głosie i poszlismy do kina.

Wróciłam do domu dość późno, wzięłam prysznic i położyłam się w łózku rozmyślając. Myślałam o Mario. Zrobiło mi się go szkoda, bo poznał dziewczynę a ona okazała się zajęta. Widziałam po nim że naprawdę zaczęło mu na niej zależeć. Jutro mieliśmy się znowu spotkać u m nie w mieszkaniu, gdzie będziemy oglądać mecz i mocno kibicować BVB. Smutno mi było, że nie mogłam tam teraz być. Z tego całego rozmyslania o wszystkim, zasnęłam.



__________________

Jeśli przeczytalaś zostaw komentarz. :D Im więcej komntarzy tym częściej ukazywać się będą nowe posty ;) A poza tym dziękuję wszystkim za komentarze pod poprzednim rozdziałem.To cudowne uczucie wiedząc że wam się podoba <33 Ten rozdział trochę krótki bo muszę się uczyć, niestety koniec ferii a po południu mecz <33 Kolejny rozdział już jutro po południu :] Zapraszam

Pyska