Rozdział IV " Zakochana para , Marco i Dagmara”

Zbliżała się godzina 15.00 więc pojechałam na trening. Lubiłam tam jeździc. Cieszyłam się na każde spotkanie z chłopakami.
- O jest Dagusia.- Mario pocałował mnie w policzek na przywitanie
- A co ty jesteś taki miły dla mnie?
- Ja zawsze jestem dla ciebie miły- Mario mnie przytulił, ale z tego co zauważyłam Marco nie był zadowolony z naszych “czułości”.
- Chłopaki, rozgrzewka!- zawołał trener
Chłopaki pobiegli się rozgrzewać, a ja usiadłam na ławce. Po chwili obok mnie usiadł trener.
- Witaj Dagmaro. I jak ci się u nas podoba? Chłopaki jeszcze cię nie zamęczyli? - zasmiał się.
- Witam. Cieszę się że tutaj jestem. Podoba mi się to że robię to co lubię i jest z tego jakiś pożytek. A jeśli chodzi o chłopaków, to też w porządku. Zaprzyjaźiliśmy się, dużo czasu spędzamy razem, nie sądziłam że tak szybko się tu zaklimatyzuję.
- Cieszę się bardzo że ci się u nas podoba. Cieszę się ze masz tez duży wpływ na Marco, Mario i Roberta.
- Mam wpływ?- zapytałam zaskoczona
- No tak. Myślałem że trochę się uspokoją jak dołączysz do nas, ale na to nie mam co liczyc. Ale widac jak sie starają, dużo ćwiczą, zaczęli się słuchac. Widocznie chcą ci zaimponować, zwłaszcza Marco i Mario.
Te słowa mnie zaskoczyły całkowicie. Nie zauwazyłam tego o czym mówił mi trener. Nie zobaczyłam zmiany w ich zachowaniu, a na pewno nie zmiany na lepsze. Wziełam aparat i podeszłam do chłopaków. Zrobiłam kilka zdjęć, stanełam z boku i oglądałam. Nagle poczułam, że ktoś złapał mnie w pasie i podniósł. Był to oczywiście Lewy.
- Lewy postaw mnie do cholery na ziemi! - krzyczałam, ale on nic sobie z tego nie robił. W końcu myślałam że mnie postawi, a ten rzucił mnie do Mario. Całe sczęście, że mnie złapał. Krzyczałam, ale on się tym nie przejmował.
- Marco, teraz twoja kolej. Złap panią fotograf- i rzucił mnie w jego ramiona.
- Błagam Cię Marco, postaw mnie na ziemi- powiedziałam do blondyna
- A co jeśli tego nie zrobię?- trzymał mnie na rękach i uśmiechał się do mnie tak słodko, że poczułam motyle w brzuchu. Zrobiłam do niego minę szczeniaczka i... pomogło. Postawił mnie na ziemi ciagle przygladajac mi się.
- Dobra, to na dzisiaj damy ci uż spokoj- powiedział Lewy
- Dziekuję, jacy wy jesteście dla mnie łaskawi- powiedziałam obrażona. Wszyscy się roześmiali, wiedzieli, że nie potrafię się na nich obrazić. Usiedliśmy na murawie, rozmawialiśmy a chłopaki wykonywali rożne ćwiczenia.

___________________


- O cześć Ania! nie wiedziałam że już wrociłaś.
- Czesc Caroline. Miło mi cię widzieć. Nie dawno wrociłam, odswiezylam sie po podrózy i przyjechałam na trening spotkac sie z Robertem choć mnie nawet nie zauważył. Widać, że jest szczęsliwy z przyjazdu Dagi.
- Czyjego przyjazdu- zaytala Caro
- Marco nic ci nie wspomniał, że przyjechała Daga? Została tu tymczasowym fotografem
- Nie nic nie powiedział
- Pewnie zapomniał
- Zapewne, a wy się znacie?- zapytała blondyna
- Oczywiście. Poznałyśmy się jakiś rok temu, a ostatnio widziałyśmy się podczas Euro w Polsce. Daga jest najlepszą przyjaciółką Roberta. Znają się od dziecka. Oboje za sobą wskoczyliby  w ogień. Są jak rodzeństwo. Cieszę się ze Robert ma kogos tagiego przy sobie
- Nie jestes o nią zazdrosna. O to że ma tak dobry kontakt z Robertem?
- No co ty! Ja jestem zadowolona z tego że są blisko. Naprawdę.

____________________

Świetnie nam się rozmawiało, opowidaliśmy sobie kawały, gdy w pewnym momencie Mario zdjął buta Marco i zaczął z nim uciekać. Oczywiście przyłączyłam się do niego. Wszyscy na boisku mieli niezły ubaw. Mario rzucił go do mnie, i teraz to ja z nim biegałam po całym stadionie. Niestety nie byłam tak dobrze wysportowana jak Marco i w końcu mnie dogonił. Ale że ja jestem uparta, powiedziałam że nie oddam mu buta i schowałam go za siebie, śmiejąc się. On spojrzał na mnie, zaśmiał się i w jednej chwili objął mnie  i zaczął łaskotać. Po chwili usłyszłam jak Mario na cały głos spiewa: “ZAKOCHANA PARA, MARCO I DAGMARA”. Było to nawet zabawne, oboje trochę się speszyliśmy, zobaczyłam że Marco się zarumienił, ale przez cały czas mnie obejmował. Mario miał niezły zaciesz, spojrzał na Marco i palcem wskazał mu trybuny. Nie wiedziałam, o co chodzi, ale po chwili się dowiedziałam o co chodzi. Na ławce siedziała Ania, a obok niej jakas blondyna.

_____________

Nawet nie wiecie jak Wasze komentarze motywuja do dalszego pisania. Aktualnie mam ferie więc nowe rozdziały przez ten czas będę dodawać codziennie. Później też postaram się niezaniedbywać bloga. Wczorajszy dzień poświęciłam na napisanie kilku rozdziałów, więc mogę zdradzić że będzie się dużo działo. Ostatnio mam bujną wyobraźnię :D Zobaczymy czy się Wam spodoba.
Nie piszę ile będzie wszystkich rozdziałow, gdyz sama nie wiem. Skończę jak będę miała brak pomysłów :))

Pozdrawiam :* Pyśka