Rozdział XV " Nie zamierzam być miły dla laski, która rozbiła związek moich przyjaciół ! "

Zeszliśmy na dół gdzie czekali na nas Ania z Robertem i Marco.
- Co tak szybko? Myśleliśmy, że będziecie chcieli może coś dokończyć?- zapytal Marco śmiejąc się
- Bardzo śmieszne. Nie mieliśmy co kończyć.- odparłam oburzona- To co robimy ?
- Zamierzamy iść nad jezioro. Co wy na to?- powiedziala Ania
- Świetny pomysł. Chodźmy.
Spędziliśmy tam prawie całe popołudnie. Gdy wróciliśmy do hotelu każdy miał dość. Pożegnaliśmy się i każdy udał się do pokoju, tylko Marco zawołał do nas :
- Udanej nocy!
- Odwal się! Mario śpi na podłodze. Chyba że ty go przygarniesz do swojego łóżka.
- Nie mam mowy. Ja z nim spać nie będę. Raz musiałem i to był koszmar.
Wszyscy rozradowani udalismy sie do swoich  pokoi.


______

- Ja ide do łazienki!- krzyknęłam
- Oj no weź. Ja chce pierwszy, mi krócej zejdzie
- Taaa.. no napewno !- powiedzialam i weszlam do lazienki. Spędziłam tam dobrą godzinę, a gdy wyszłam Mario leżał na łóżku w samych spodniach. Nie wiem dlaczego ale pociągał mnie. Miał w sobie coś takiego że nie potrafiłam mu się oprzeć.
- Dłużej to się chyba nie dało, co ? - zasmiał sie po czym wstał z łózka, przeszedł obok mnie ocierając się o moje ciało i poszedl skorzystac z lazienki. Sam spedzil tam chyba godzine, ale nic juz mu nie mowilam. Leżałam w łóżku i czytałam czasopisma. Mario położył się obok mnie.
- Mogę wiedzieć co ty robisz?- zapytałam gdy ten układał się do snu
- Jak to co robię? Idę spać- odparł
- Nie myślisz chyba że będziemy spać razem w jednym łóżku?
- A czemu nie?
- Bo nie jesteśmy parą!!- krzyknęłam
- To gdzie ja mam spać, co ? Chyba nie karzesz mi leżeć na podłodze!
- Niech ci będzie, ale ręce masz trzymać przy sobie!- oświadczyłam grożąc mu palcem
- Tak, tak, będę trzymał je przy sobie- powiedział śmiejąc się i pocałował mnie na dobranoc w policzek.Polozylismy sie spac. Mario zasnal od razu, ja mialam z tym problem. Przez niego. Rozlozyl sie na calym lozku ze ja prawie spadlam, i do tego cala posciel wzial dla siebie. To jeszcze bylam wstanie zmeczyc, ale po kilku minutach objal mnie reka i polozyl glowe na mojej klatce piersiowej, a tego mialam juz dosyc
- Mario, wstawaj do cholery!- krzyknelam
- Skarbie, co sie stało?
- Rozwalasz sie na calym lozku! Ja gdzie mam spac?
- Nie przesadzaj, przeciez masz miejsce- powiedzial zaspanym glosem
- Ciekawe gdzie? Ledwo sie mieszcze! Koldre wziales dla siebie, i glowe kladziesz na moim ciele! To jak ja mam spać?- krzyczalam
- A to dlatego mi sie tak dobrze spalo. Masz cudowne cialo- powiedzial prubujac mi sie podlizac
- Przestan mnie denerwowac.- wzielam poduszki i ulozylam przez srodka lozka
- To jest granica i nie masz prawa jej przekroczyc
- Nie zgadzam sie- powiedzial usmiechajac sie do mnie
- Goetze, do cholery!!! Jak to sie nie zgadzasz?
- No normalnie. Dlaczego mówisz do mnie po nazwisku?
- Bo jestem wściekla na ciebie. Polowa lózka jest twoja a połowa moja
- No nie, Bo ja chce byc jak najblizej ciebie- powiedzial wzial koc i zalozyl mi go na glowe. Zaczelam sie wiercic i kazac mu mnie puscic, ale ten nic sobie z tego nie robil. O północy urzadzil sobie zabawe na poduszki. On świetnie się bawił ale mi nie było do śmiechu, zwłaszcza że w pewnej chwili nie miałam już siły mu się przeciwstawiać i on wylądował na mnie
- Co wy tu wyrabiacie? Slychac was chyba w calym hotelu- powiedzial Marco stojac w drzwiach z Lewym i przyglądając się dwuznacznej sytuacji
- Mieliśmy z Daga ochotę na małe pieszczoty, ale chyba jesteśmy trochę za głośno- powiedzial Mario usmiechajac sie do kolegow.
- Dosc tego! Marco znajdzie się u ciebie trochę miejsca na przenocowanie jednej nocy ?- zapytałam
- COOOO?- Marco, Lewy i Mario nie kryli zdziwienia
- No co ? Nie zamierzam z nim spedzic nocy- wskazalam na bruneta
- Dobrze Daguś, nie gniewaj się. Łóżko jest do twojej dyspozycji. Ja przekimam się na podłodze.- powiedział i mnie przytulił by ponownie wkupić się w moje łaski
- Niech ci będzie, ale jeszcze jeden taki numer i....
- Obiecuję, że to się nie powtórzy- powiedzial po czym pocalowal mnie w czolo
- To dobranoc. Tylko nie rozwalcie do jutra pokoju- zaśmiał się Marco i oberwał poduszką po czym wyszedł razem z Lewym. Mario jak obiecał tak zrobił. Położył się na podłodze, ale cały czas się wiercił. Nie dziwię się mu, przecież podłoga jest twarda. Zrobiło mi się go szkoda i powiedziałam aby położył się obok mnie. Momentalnie wstał i przyszedł do mnie, jakby czekał kiedy mu to zaproponuje. Rano obudziłam się w jego ramionach. Nie wiem dlaczego, ale nie miałam nawet ochoty wychodzić z łóżka, gdzie było mi tak ciepło i przy Mario czułam się w stu procentach bezpiecznie. Jeszcze przez chwile leżałam do niego przytulona:
- I co ? Chyba udana noc nie?- zapytał po czym obrócił się twarzą do mnie i patrzył mi głeboko w oczy 
- Nie narzekam- odparłam uśmiechając się do bruneta. Ten zaczął się do mnie zbliżać i delikatnie musnął moje usta i cofnął się tak jakby się przestarszył
- Koniec tego leżakowania. Pora chyba zejść na dół na śniadanie, co ?- zapytałam i wstałam z łóżka. Spojrzałam na niego a on leżał przykryty do połowy białą pościelą i piorunował mnie wzrokiem
- O co chodzi?- zapytałam ubierając na siebie koszulkę w paski
- O nic. Lubię patrzeć na ciebie z rana jak jesteś taka nieogranięta, a po za tym masz piękne ciało. Bardzo- odparł i usiadł nadal na mnie patrząc
- Nie przyzwyczajaj się do takiego widoku
- Już się przyzwyczaiłem a do tego cholernie mnie pociągasz- mówił kierując się w moją stronę
- Nie pozwalaj sobie na zbyt wiele.- powiedziałam i rzuciłam mu jego koszulkę bo nie potrafiłam oprzeć się jego umięśnionej i wysportowanej klacie. Oboje sie ubralismy i zeszliśmy do przyjaciół którzy jedli śnaidanie na tarasie.

- No siemano. Jak tam nasze małżeństwo? Pogodziło się?- zadrwił z nas blondyn
- Oczywiście że się pogodziło. Mąż miał mocne argumenty
- Dobra nie pytamy o szczegóły- odparła Ania.
Zjedliśmy śniadanie i długo siedzieliśmy przy stole rozmawiając o wszystkim, a wprawdzie to o niczym. Nagle ktoś z oddali zawołał MARCOOO!!! Gdy się tylko odwróciłam zobaczyłam tą samą blondynę, którą widziałąm na zdjęciach z Marco. Spojrzałam na niego i widziałam w jego oczach przerażenie, był w szoku. Dziewczyna podeszła do nas i rzekła:
- Cieszę się, że mam okazję poznać przyjaciół Marco. Za bardzo to nie  chciał mi o Was opowiadać. Jestem Victoria.- Marco stał cały czas nie wiedząc co powiedzieć- Nie przdstawisz mnie?- skierowała swoje słowa do blondyna
- Poznajcie się, to jest Daga, Ania, Robert i Mario.- wszyscy sie przywitaliśmy w miare uprzejmie, choc bylo trudno. Tylko Mario nie zamierzal poznac dziewczyny
- Mario, ze mna sie nie przywitasz?- zapytala troche zmieszana
- Wiesz, nie mam ochoty- spojrzal na nia dosc zlowrogo, a ja go szturchnęłam.
- Mario nie rób scen. Bądź miły- starałam się złagodzić sytuację
- Nie zamierzam być miły dla laski, która rozbiła związek moich przyjaciół!
- Będzie chyba lepiej jak sobie pójde- odparla Victoria na zarzuty pod jej adresem
- Nie no co ty. Nasz przyjaciel ma po prostu gorszy dzien. Jeśli jesteś tutaj sama to może spędzisz z nami dzisiejszy dzień. Co ty na to ?- wszyscy spojrzeli na mnie jakbym nie wiadomo co zrobiła- Marco pójdź z Victorią po coś do picia- spojrzalam na niego z mysla ze sie zgodzi 
- Racja, pójdziemy po coś do picia- oboje odeszli od stolika
- Co ty wyprawiasz do cholery?- zapytal wkurzony Mario
- Ja ? Co wy robicie? Przychodzi do nas koleżanka naszego przyjaciela, a wy wszyscy traktujecie ją jak wroga!
- A jak mamy ja traktowac, co ? Przez nia sie rozeszliscie z Marco! Zamierzasz sie z nia zaprzyjazniac?! Przeciez kazde spotkanie z nią bedzię ci się kojarzyło z tym co się przytrafiło!
- Dosyć! To przez was nie moge o tym zapomniec bo na kazdym kroku do tego wracacie. Ja przynajmniej staram się być dla niej miła, bo może ona jest ważna dla niego, a Marco jest moim przyjacielem i chcę jego szcześcia, w przeciwieństwie do was- powiedzialam ze lzami w oczach
- Przynieśliśmy picie- odparł Marco- Daguś, ty płaczesz? Co się stało?- spojrzał na mnie a później na reszte
- Co, nie. Tylko rzęsa wpadła mi do oka
- Daga.... przecież widzę
- Nic mi nie jest- powiedzilam oburzona
- Daga...ale...
- Nie słyszysz? Mówię że nic mi nie jest więc zostaw mnie w spokoju. Wszyscy mnie zostawcie!
- Victoria, przepraszam- powiedział blondyn, spojrzał na przyjaciół i ruszył w moim kierunku. 

___________

Mam nadzieję że się Wam spodobało :) Jeśli czytałaś zostaw komentarz, to naprawdę motywuje do dalszego pisania :) Jutro kolejny rozdział więc zapraszam .
Pozdrawiam Pyśka :*